Mury miejskie
Weneckie Mury Bergamo - to mury otaczające historyczną część miasta, położoną na wzgórzu (Citta Alta). Zostały zbudowane przez Republikę Wenecką w XVI wieku. W tym okresie Bergamo stanowiło najdalej wysuniętą na zachód część posiadłości weneckich i zaczęło odgrywać rolę ważnego punktu handlowego na mapie ówczesnej Europy. Mury miały wyłącznie charakter obronny i nie obejmowały Dolnego Miasta Bergamo.
Aby zbudować mury, niezbędne było wyburzenie ok. 250 budynków - w tym domów, pracowni, a nawet świątyń. Wśród nich znalazła się katedra św. Aleksandra. Część murów zbudowano na dawnych murach z czasów rzymskich, jednak wymagały one gruntownej odbudowy. Mury mają długość 6200 m, a ich wysokość dochodziła do 50 m. Było tu 14 bastionów, 2 platformy, 32 budki strażnicze, 100 otworów strzelniczych i 4 bramy. Oprócz nich w murach znajdowały się liczne furtki, przejścia, korytarze i pomieszczenia.
Nie mogło zabraknąć arsenału w Rocca di Bergamo, a także okrągłej baszty, w której mieściły się koszary.
Bramy miejskie: Porta San Alessandro (Brama Świętego Aleksandra) - znajduje się od strony wzgórz i Castello di San Vigilio, i umożliwiała ucieczkę mieszkańcom w razie upadku miasta, Porta Sant' Agostino (Brama Świętego Augustyna) - stanowi główną drogę wjazdową do Górnego Miasta, Porta San Giacomo (Brama Świętego Jakuba) - przeznaczona wyłącznie dla ruchu pieszego, Porta San Lorenzo / Porta Garibaldi (Brama Garibaldiego).
