Domus Aurea

Złoty Dom Nerona (Domus Aurea) to rzymski pałac cesarza Nerona położony pomiędzy wzgórzami Palatynu i Eskwilinu. Ze względu na wysokie koszty budwoli, nigdy jej nie ukończono. Pozostałości budowli zostały odnalezione pod innymi budowlami ze starożytności i średniowiecza. 

Kompleks zajmował obszar około 100 ha, a łączna długość elewacji sięgała 1,50 km. Wraz z budową Złotego Domu przebudowano także Via Sacra, która dochodziła do pałacu, dodając do niej dwustronną kolumnadę. 

Dekoracje Złotego Domu były złocone. Ściany i posadzki zdobiły liczne mozaiki, była również mozaika wykonana na suficie. 

Na terenie odnaleziono także sztuczne jezioro, które miało być centralną częścią całego kompleksu, później w jego miejscu wybudowano Koloseum.

Po śmierci Nerona, w ukończonej części kompleksu mieszkali Wespazjan i Tytus. Po zniszczeniach spowodowanych pożarem w 104 r. na miejscu zajmowanym przez skrzydło pałacu powstały termy Trajana, a Hadrian zamienił część Złotego Domu na świątynię Wenery i Romy.

Pokaż Rzym na większej mapie